Drama Queen

Kaloka ito..

Gine-guest namin si Angelika Jones sa Showbiz Central.  Kino-coordinate ng researcher namin sa mommy ni Angelika.  Nag-text ang mommy, "Hi, Lester!  Please call to my line-line.

 

May pinapa-announce on air si Annabelle Rama.  Fina-follow-up niya:  "Bakit wala pa rin akong flugging?"    

Ang pinapa-reply:  "Fakisavi...  

Mamaya nag-text ulit si Tita Annabelle:  "O, bakit wala pa rin akong flagging." 

At least nagi-improve.

so alam nyo na... xmas na naman.. yehey!!! kelangan todo work for the xmas gifts sa mga inaanak..

presscons, tapings, ribbon cuttings, commercial shoots and...









pictorials.. mwehehe...

Mommy na si Mamu kalowka! Congrats Cler and Marben!

Meet Luna Simonne Onofre





at ang mga ninong and ninangs..

may alam kayo how?

Ang ganda ng gising ko today.. bukod sa masarap ang hinandang almusal saken ng nanay ko na fried rice, sunny side up egg, bacon, hotdogs and mango juice eh masarap din ang tulog ko last night kaya fresh na fresh ako pag gising ko.. feeling ko magiging maganda ang araw ko kahit haggard ang working scheds ko..

Matagal tagal ko na din hindi nasisilayan ang araw sa umaga dahil kadalasan ay tanghali na ako gumising mula sa magdamagang tapings and editing... Maganda pala talaga sya.. Bukod sa makikita mo ang natural na kulay ng kapaligiran ay parang mistula itong bitamina na nagpapa init sa iyong katawan para mabigyan ka ng sapat na enerhiya na iyong magagamit sa buong araw.. Pero di ko keri ang air pollution nung naghintay na ako ng cab sa labas ng bahay. Haggard.

Meron akong ocular ngayun sa Lipa, Batangas kung saan ay may live feed kami sa aming lingguhang programa na Showbiz Central... Ito ang dahilan ng maaga kong paggising ngayon! 9am ang call time.. pagdating ko ng GMA7 ay na move daw ng 10am. Heto ako ngayon sa office gumagawa ng blog para may pampalipas oras hahaha! Pagkatapos ng ocular namin mamya ay dederecho naman ako sa broadway para sa taping naman namin ng isa ko pa ring pang lingguhang programa na All-Star K! The One Million Peso Videoke Challenge. Pero madali lang naman ang trabaho ko dyan.. makipagchikahan lang kay Allan K at Jaya hahaha!



Lumabas na pala sa Pep.ph ang mga pics ng SWEET DREAMS bday show ni Sweet na produce namin sa zirkoh timog noong nakaraang linggo. Salamat sa mga pumunta. Kilala nyo na kung sino kayo.. I love you! Muah!

ito mga kinuha kong guests kasi mga friends ko na walang bayad mwehehe
Jonalyn Viray, Mark Herras and Cristine Reyes.



Ito naman si Janno na pinakaba ako last minute kasi nag txt na di raw sya makakarating dahil mataas ang lagnat kaloka! Buti dumating ang lolo nyo..hahaha! wala ding bayad yan...Yan ang Deal or not a deal na segment.. ang saya nyan promise.. mga laman ng briefcases mga na link sa kanya.. katawa pa mga offers ni banker hahaha!



At ito naman ang bday girll nag Tangga! hahaha!




Magkaka-repeat kami.. Punta ulit kayo ha! hahaha!

in the meantime...

meet nyo mga crush ko...





ito naman may crush saken...




im confuse na... help me pls...

charing! hahaha!

haaaayyy alavet....

Mga Friends...

Narito po ako ngayon sa inyong harapan upang magsumamo na manuod kayo ng kauna-unahang produce kong show sa zirkoh timog this saturday hahaha! Its title is SWEET DREAMS.. Birthday concert of John Lapus with guests MArk Herras, Cristine Reyes, Jonalyn Viray and Mr.Janno Gibbs.. P500 lang ang ticket friend kaya watch ka na ha...For ticket inquiries, text or call Lester Buenviaje
at 0915-3992082; or Bangs Arevalo at 0917-4105483. Maraming magagandang segments like Deal or No deal version ni John Lapus na ang contestant ay si Janno mismo.. May dance showdown pa si Mark Herras at si Sweet.. Masaya ito pramis..

Kitakita tayo dun ha!

My bestfriend since highsgchool.. i dont think i can ever find another Michelle Mangonon in my life again..Nag-iisa lang talaga sya.. Para ko na syang biological sister.. Pag may mga abirya i dont need to say anything kasi alam na nya ang mga eksena dahil sa tagal na din ng aming pinagsamahan... Pakape-kape lang kami dati sabay ng kwentuhan ng mga kaibigang nawala na..Pero ngayon iba na ang storya.. Sya na ang istorya... Aalis na kasi sya.. She'll be leaving for the states this month.. Im happy pero im sad din at the same time... Panu pag need ko help nya..Ang layo na nya.. Panu pag gusto ko bigla magkape kasama sya.. Ang layo na nga ya di ba.. So panu na?! Panu na?! Hayy.....

Ang sabi nga ng summer jingle namin sa GMA7.."Sumamer ka naaaaa". AT yun nga ang ginawa namin..

7am pa lang ng Lunes ay gumising ako na bangag pa galing sa Final Judgment ng Starstruck na ginanap sa Marikina sports park.. Pero keber akiz dahil makakasama ko ang aking mga pamosong kaibigan patungo sa tourists favorite rendezvous...BORACAY!

Suot ang aking oversize shades at konting lip gloss, kami ay lumipad na patungong katiclan... andami ng nagbago sa bora mula ng ako'y huling pumunta.. ang di lang nagbago ay ang mga naglipanang makabasang pepe at masasasarap na afam! wahaha!

Ang sarap ng pakiramdam na pagkatapos mo mag work ay makakapagbakasyon ka kasama ng mga close mo na kaibigan.. andaming nangyari.. andaming eksena.. andaming gulo't saya...

kaya eto lang masasabi ko sayo...MAGBAKASYON KA MUNA! wahaha!



japan! ay boracay pala..




gwapo ni shan... at ang ganda ko naman... walang aangal kung ayaw masaktan...wahaha!

dugdug..dugdug..dugdug... kasabay ng aking mabibilis na pang modelong mga hakbang ay maririnig mo ang tibok ng aking puso habang papalapit ng papalapit na ako sa studio.. Alam kong masisilayan ko siya at talaga namang kami ay magkikita dahil ito ulit ang araw ng pagpapalabas ng aming programang starstruck live sa Pilipinas.. Hanggat maari ay ayokong ako ang unang bumasag ng katahimikan na sa amin ay namamagitan.. Napansin ko sa sulok ng aking mga mata na sya ay papalapit na.. Ako ay humugot ng napakalalim na hininga.. At dun ko na narinig ang tinig nya.. "Hi taire.. ok na mga damit ng mga bata ha, sabihin mo na lang 'pag bibihisan na sila.." Ang tanging nasagot ko sa kanya ay isang napakagandang ngiti mula sa aking maninipis na labi na nagmutawi ng mga katagang......"Ok.."

Pagkatapos ng pagtatagpong yun ay nawala siya sa likod ko na parang alikabok na tinangay ng hangin.. Umupo ako sa di kalayuang silya na naabot ng aking pananaw habang kami'y nagkausap kanina.. Ikinabit ko ang earphones kung saan ito nararapat na ilagay at dun ay umindayog na din ang aking isipan sa musikang aking pinakikinggan...Malumanay, malungkot ngunit merong laman ng pag asa ang musika na nagdala saken sa pagmumuni-muni... "Kahit kelan ay di ko siya itinuring na iba sakin pero bakit ganito ang nangyayari samen? "

Lumipas ang mga oras..natapos ang nasabing programa... Ilang minuto na lang kami'y tuluyang magkakahiwalay na... Meron akong nararamdamang guilt feelings, meron din namang bumalot saken na lungkot sa kadahilanang iiwan ko ang aking kaibigan sa di napakagandang paraan.. pero andito na ako.. gusto ko man siya yakapin ay hindi ko na nagawa bagkos, ako ay tumalikod at sinimulang maglakad palayo na walang ingay na nilikha ang aking mga yabag... Magkahalong tamis at lungkot ang saken ay bumalot sa oras na iyon.. Unti-unti ng pumaibabaw sakeng damdamin na ako ay wala na sa poder nya.. Unti unti ring bumalik sa aking alaala ang mga araw na kami ay masayang nagtatawanan..Unti unti ring sumingit ang mga oras na kami ay nagkakagalit na..Unti unting lumalayo na ako sa kanya.. Unti unti rin na.... ang Palaka ay naging ganap na Prinsesa...

Letran, dekada '90... Dyan ko nakilala ang taong may malaking naiambag sa bahagi ng buhay ko. Unang pagtatagpo pa lang ay alam mong may pagka superior talaga ang taong ito.. takot sa kanya halos ang mga ibang baby badings na kasama namin sa kolehiyo na yun. Hindi naman sya mukhang halimaw. Pero sa taas nyang 5'11" at sa kilay nyang one line na abot langit ay maiisip mo talagang kaya kang kainin ng buhay ng taong ito.. Ngunit sa ganunpamang sitwasyon ay naging magkaibigan kami. At hindi lang kaibigan..dumating sa punto na halos parang ako na ang bunso nyang kapatid.

Dumaan ang mga taon.. Minulat nya ako sa mundo ng fashion na kitang kita naman saken na wala talaga ako nung mga panahong iyon.. Isinama nya ako sa mga dinirehe nyang mga events na may fashion show na kung saan ako ang taga bihis at taga cue sa mga models kung sila na ang susunod na rarampa sa entablado, in short naging p.a ako..Sinundan ito ng marami pang produksyon na kung saan ay magkasama kaming dalawa.. At kung saan din ay maraming talak ang aking tinaggap. Mainitin kasi ang ulo nya. Konting pagkakamali ay bumubuga na sya agad ng apoy hindi lang saken pati sa mga modelo din.Pero para kaming naging si Batman and Robin. Sya si Batman ako si Robin (yakk naging boy ako bigla..ewww!-pagirl naman wahaha). Perfect tandem kami. Perfect ang mga naging fashion shows nya. Hanggang sa kelangan na kaming maghiwalay dahil magtatapos na kami ng kolehiyo at amin nang babagtasin ang mga nung una pa'y gusto na naming tahakin. Nakahinga na ako sa wakas..

Napadpad ako sa malalaking haligi ng GMA7. Siya naman ay napunta sa isang magazine kung saan ay ibinabahagi nya ang kaalaman nya sa mga mambabasa sa mga pahina ng fashion and beauty. Kapwa naging abala sa mga gawain. Naging matumal na ang aming pagkikita. Naputol ang komunikasyon....

Makalipas ang isang taon...habang ako ay paakyat ng lumang hagdan ng gma para mag edit.. may naulinigan akong isang boses na pamilyar saken at nanggagaling ito sa taas..sa office ng mga production managers.. Sinubukan kong umakyat para masilayan kung tama nga ang aking hinala.. Tumpak! Siya nga! Kapuso na din sya! (charing! parang naging commercial ang dating hahaha).

Naging magkasama kami ulit. Bagkos mas naging bossy and domineering sya saken ay natuwa pa rin akong nasisilayan sya at kasama sya dahil alam kong parang kasama ko na lagi ang aking nakakatandang kapatid. Akala ko nung una ay magiging madali lang. Akala ko nung una ay magiging masaya. Akala ko nung una ay mapapagaan ang problema.

Hindi pala.

Ngayon.. pilit ko ng inaalis ang aking sarili sa mga anino nya na bumabalot saking katauhan na pumipigil saking paghinga. Gusto kong sumigaw ng Darna! ay este "Ayaw ko naaaaaa". Dahil ayaw ko naman na talaga... Ilang beses ko na syang iniiwanan.. ilang beses din syang gumawa ng paraan para di ako makaalis.. Nakakpagod na.. Mas nakakapagod pa sya sa normal na trabaho na ginagawa namin. Nakakaumay na. Nakakakasawa na ang mga boses na ultimo sarili mong pamilya ay minamanipula nya na..

Sinubukan ko na ulit magpaalam. Hindi ko na alam pa ang aking mga naging rason kung bat ako aalis.. pero wala na akong maisip sa dami. Basta ang gusto ko ay makaalis na sa kanya. Marami akong pagkukulang pero hindi ito sapat para gawin nya saken at sa pamilya ko ang mga bagay na ito..

Pinaalam ko na sa aming bossing na ako'y aalis na.. Ang tugon na lamang nya ang aking hinihintay para ako ay lubos na makalaya na. Isang tugon na makapagbibigay saken ng sariwang hangin at maliwanag na bukang liwayway. Sana matupad ang aking panalangin.. Haaayyy...

Peram ng pang retouch pls... nag smudge na yata mascara ko eh..

haggard! from hosts to guests down to the 80 finalists ako nagbihis at nagstyle! duguan ako after...keri?!

So sinu na bets mo?

wherever u are... im sorry...

so yun na nga....

para sa mga hindi nakapanuod... hmp!

Christmas decorations..christmas lights.. christmas carols... at kung anu anu pang christmas chenelyn... Ibig lang sabihin na malapit na nga ang christmas day.. pero ang weird kasi di ko maramdaman na malapit na sya..

Nung bata ako, na kung saan ay mga ilang taon lang naman ang nakalipas, ay lagi kami nagkakaroon ng Xmas Party sa loob ng aming compound.. May ibat ibang palaro tulad Newspaper dance, Calamansi Relay, at syempre ang walang kamatayang Stop Dance at Trip to Jerusalem.. Pero ngayon ay halos sabay sabay na kami nagsilakihan ng mga bata sa compound namin kaya unti unti na din nawalan ng mga mga bata na kasali sa mga palaro na ginagawa ng mga nakakatanda.. Nandyan din na lumipat na ang iba sa ibang bahay, yung iba nag asawa na at ang iba ay kinuha na ni Lord...So ang ending, nawalan na ng Xmas Party sa compound namin.

Hindi ko na ma feel ang excitement tulad nung bata pa ako kapag malapit na ang christmas day.. Di ko naman na keri pumunta sa bahay ng ninong at ninang ko kasi baka maloka sila pag nakita nila na ang inaanak nila noon ay isang ganap na shemale na ngayon (wahahaha sabee?!).

In short, panu ko mafi-feel ang christmas ngayun? Lalo na't sinabi samen na may taping kami sa pasko at new year kaya parang regular day na lang na dadaan ang pasko.. Hayy kung makakausap ko lang si Santa Claus, tatanungin ko sya kung pede ba ma-move ang pasko pag summer? Kasi di ba pag summer laging may outing ang pamilya? Parang mas Pasko pa ang Summer.. Leche kung anik anik na nasasabi ko..oh well...

Wala pa bang masyadong xmas designs sa paligid kaya di ko maramdaman na parating na ang pasko or lubhang naging manhid na lang ako?

Isa ngang beer!

Next Level na nga di ba? Nyahaha!

ang init naman...